Bez kategorii

Emocjonalny spór o powód zdarzenia, jak rozwiązać

Dość często pewna para partnerska, pewna rodzina, pewna liczna społeczność albo wręcz pewien naród boryka się z zaistnieniem sporu znaczonego intensywnymi emocjami.

Czasami od istnienia tego sporu zależy spokój i pomyślność danej grupy społecznej. Często nie udaje się przez długi czas uzyskać „konsensusu” wyciszającego emocje. Następstwa nie możności rozwiązania takiego sporu mogą być fatalne, dotkliwe dla całej społeczności.

Nie jest to jedynie dziennikarsko – polityczny problem publicystyczny. Taka niemożność znalezienia “konsensusu” jest wyzwaniem dla naukowców zajmujących sie psychologią, socjologia … i jak sie okazuje cybernetyką i teorią systemów. Z treści wykładu inauguracyjnego rok akademicki pewnej uczelni dowiedziałem się, że publikacja Ngoc Thanh Nguyen .: Inconsistency of knowledge and collective intelligebnce, Cybernetics and Systems, Volume 39, Issue 6 August 2008 , pages 542 – 562

www.informaworld.com/smpp/section?content=a901541565&fulltext=713240928

była w roku 2010 pracą najczęściej cytowaną – w skali świata.

Gdy wczytać się w ten tekst to wniosek jest prosty. Wiedza kolektywna jest bardziej adekwatna względem stanu rzeczywistego niż wiedza poszczególnych ekspertów. Autor powołuje się nawet na zjawisko obserwowane w trakcie tele – turnieju “Milionerzy”, kiedy to najczęściej opinia obecnych na sali jest bardziej trafna aniżeli opinie ekspertów.

W moim poprzednim liście (w innym temacie) podkreślałem ponadto, iż konieczne jest w trakcie dyskusji na temat rozwiązania sporu stale dociekać jakie były tzw. “przyczyny konieczne” i “przyczyny wystarczające“ … zaistnienia sytuacji, której interpretacja rodzi spór naznaczony emocjami. Wg mnie te dwa podejścia można połączyć. Trzeba po prostu zaproponować listę przyczyn koniecznych i przyczyn wystarczających (np. katastrofy … hm… lub karambolu na A4 …. we mgle ..) i potem odwołać się do collective intelligence . ~ Andrew Wader