Bez kategorii

trochę o spinach Diraca i innych przekrętach

the identi¯cation of the imaginary i0 with the spin bivector has far-reaching implications

about the role of complex numbers in quantum mechanics. Note that it applies even to

geocalc.clas.asu.edu/pdf-preAdobe8/CAIQM.pdf

„Schroedinger theory [7] when the Schroedinger equation is derived as an approximation to the Dirac equation. It implies that a degenerate representation of the spin direction by the unit imaginary has been implicit in the Schroedinger equation all along. This is is the kind of idea that can ruin a young scientist’s career. It appears to be too important to keep quiet about. But if you try to explain it to most physicists, they are likely to dismiss you as some kind of crackpot.”

Liczba ‚i’ w równaniach falowych oznacza rotację,

czyli w r. Schrodingera i Diraca elektron faktycznie krąży

dookoła jądra – jak w modelu Bohra.

Interpretacje elektronów jako orbitali sferycznych wynika z prostego błędu:

pojedynczy elektron krąży w płaszczyźnie, a nie w kuli 3D (rozwiązania tych

równań w 2D są takie same i tak należy je rozwiązywać).