2034

Z sensem, czy bez sensu?

Nieprawdą jest, że Pierre de Fermat udowodnił twierdzenie:

równanie X^{4} + Y^{4} = Z^{2} nie ma rozwiązań nauralnych.

Fałszywy dowód tego twierdzenia podał w roku 1897 niemiecki geniusz

matematyki David Hilbert. Otrzymana przez Hilberta mała liczba

nieparzysta ‚z’, jako nieparzysta podstawa kwadratu z^{2} będącego

współczynnikiem występującym w parzystej liczbie nauralnej Y nie

daje sprzeczności z minimalnością dużej liczby Z, bo ‚z’ nie należy

do do zbioru {3,5,7,…} – co udowodniłem. Ten fakt obala niemiecki

dowód i zarazem stanowi poprawny dowód powyższego twierdzenia.

Drugi, przeprowadzony przeze mnie dowód tego twierdzenia polega na

tym, że nieparzysta różnica u – v nie jest postaci, którą być musi

wcześniej. Oczywiście nieparzysta liczba X = (u + v)(u – v), gdzie

u,v są naturalne, gcd(u,v) = 1, u > v i liczba u – v jest nieparzyta.

Trzeci, przeprowadzony przeze mnie dowód tego twierdzenia stanowi

większą sensację światową, niż oblony przeze mnie dowód autorstwa

Wielkiego Davida Hilberta. Dowód trzeci polega na tym, że iloraz

sumy dwóch nieparzystych kwadratów przez liczbę 2 musi być również

kwadratem nieparzystym, ale niestety być nim nie może. Niestety, bo

nie udało mi się obalić tego twierdzenia.

Pozdrawiam,

Aaron Navarro von Feldsteinhoff